Koalicja wczesnego wykrywania cukrzycy DIABETO-STOMATOLOGICZNA

W naszym gabinecie działamy na kilku płaszczyznach, a główną naszą specjalizacją jest profilaktyka stomatologiczna.
Z tego powodu zrobiłyśmy kolejny odważny krok i jako pierwszy gabinet stomatologiczny w naszym regionie pomagamy we wczesnym wykrywaniu cukrzycy.

Cukrzyca to podstępna choroba, dlatego warto być czujnym. Jeżeli nic nie wiesz o swoim poziomie cukru we krwi, przyszedłeś do dentysty, a w dodatku:

  • masz nadwagę lub nadciśnienie tętnicze
  • prowadzisz siedzący tryb życia
  • masz chorobę wieńcową, przebyłeś udar mózgu
    lub niedokrwienie kończyn dolnych
  • masz podwyższony cholesterol
  • ktoś z Twojej rodziny choruje na cukrzycę
  • przyjmujesz leki na nadciśnienie, na obniżenie cholesterolu

to jesteś w grupie osób, w której ryzyko wystąpienia cukrzycy jest szczególnie wysokie.

Poniżej dowiesz się o programie bezpłatnych badań oraz o zagrożeniach jakie stwarza nieleczona cukrzyca.

Uwaga! Bezpłatne badania potrwają do 30 czerwca.

Polskie Towarzystwo Diabetologiczne zrzeszające lekarzy opiekujących się chorymi na cukrzycę wraz z Polskim Towarzystwem Stomatologicznym, rozpoczęło w 2016 roku ogólnopolską kampanię o nazwie Koalicja Wczesnego Wykrywania Cukrzycy, mającą na celu pomoc osobom z chorobami zębów i przyzębia w wykryciu ewentualnych problemów z poziomem cukru we krwi.

Myśl o wizycie u dentysty zwykle powoduje u nas pewne obawy, a w wielu przypadkach po prostu strach. Boimy się bólu, nie lubimy dźwięku narzędzi stomatologicznych. Każdy z nas ma mnóstwo innych problemów, także zdrowotnych, a tu jeszcze dochodzi stres związany z leczeniem zębów. Tych nieprzyjemności można uniknąć!

Problemy z zębami, dziąsłami i jamą ustną są w wielu przypadkach spowodowane przez inne dolegliwości. Jedną z nich, jest podwyższony poziom cukru we krwi, który charakteryzuje stan przedcukrzycowy lub – gdy jest szczególnie wysoki – cukrzycę.

Cukrzyca to przewlekła choroba ogólnoustrojowa charakteryzująca się hiperglikemią, czyli podwyższonym stężeniem glukozy [cukru] we krwi. Schorzenie wynika z zaburzenia wydzielania lub działania insuliny. Insulina jest hormonem wytwarzanym w trzustce, umożliwia on wchłanianie glukozy przez komorki wielu narządów i przez to obniża poziom glukozy we krwi. Niedobór insuliny prowadzi nie tylko do zaburzeń w metabolizmie węglowodanów, ale też białek i tłuszczów.

Długotrwale utrzymujący się wysoki poziom glukozy we krwi powoduje uszkodzenie różnych narządów, szczególnie serca, mózgu, oczu, nerek, kończyn dolnych. Wysoki poziom cukru we krwi uszkadza także nerwy obwodowe, prowadząc np. do zaburzeń czucia kończyn dolnych. Te odległe skutki długotrwałej hiperglikemii nazywamy powikłaniami cukrzycy.

Stan przedcukrzycowy (tzw. prediabetes) to sytuacja, w której poziom glukozy we krwi przewyższa poziom normalny, jednak nie jest na tyle wysoki, aby można było zdiagnozować cukrzycę. Bez podjęcia odpowiednich działań jego występowanie praktycznie nieuchronnie prowadzi do rozwoju cukrzycy. Stan ten nie powoduje zauważalnych dla pacjenta objawów, jednak istnieją pewne czynniki, predysponujące do rozwoju stanu przedcukrzycowego i cukrzycy. Jest to przede wszystkim nadwaga lub otyłość, siedzący tryb życia, cukrzyca typu 2 W rodzinie, nadciśnienie tętnicze i choroby serca czy stosowanie terapii sterydami.

Stan przedcukrzycowy ocenia się na podstawie jednego z dwóch badań: mierząc poziom glukozy na czczo bądź wykonując doustny test obciążenia glukozą. Wczesne wykrycie stanu przedcukrzycowego pozwala zapobiec wystąpieniu cukrzycy typu 2 oraz związanych z nią groźnych powikłań bez konieczności stosowania leków.

Hiperglikemia to stan, w którym stężenie glukozy na czczo jest wyższe niż 99 mg/dl, a po posiłku 140 mg/dl. Hiperglikemia jest spowodowana zbyt słabym działaniem insuliny lub jej brakiem w organizmie.

Hipoglikemia to inaczej niedocukrzenie, oznacza zbyt niski poziom cukru (glukozy) we krwi. U chorych na cukrzycę o hipoglikemii mówimy, jeśli stężenie glukozy jest niższe niż 70 mg/dl, a u osób bez cukrzycy – poniżej 55-80 mg/dl.

Badania epidemiologiczne przeprowadzone ostatnio w Polsce wskazują, że ponad 3 miliony ludzi choruje na cukrzycę. Na całym świecie wartość ta przekracza 200 milionów osób. Niestety, w obu przypadkach wartości te mają charakter wzrostowy. Na początku XXI wieku cukrzyca została uznana przez ONZ za pierwszą niezakaźną epidemię globalną. Oprócz opisanych wyżej powikłań naczyniowych w cukrzycy częściej występują choroby nowotworowe: rak wątroby, trzustki, macicy, szyjki macicy, piersi, jelita grubego, nerek i tkanek jamy ustnej. Tym samym cukrzyca jest siódmą najczęstszą przyczyną zgonów.

Pamiętaj! Nierozpoznana i nieleczona cukrzyca grozi: utratą wzroku, amputacją kończyn, zawałem serca, udarem mózgu czy impotencją. Z kolei wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie cukrzycy pozwala uniknąć tych groźnych powikłań.

W ramach Koalicji Wczesnego Wykrywania Cukrzycy zachęcamy osoby leczące się u dentysty do wykonywania badania poziomu cukru we krwi.
Jeśli Twój stomatolog uzna, ze jesteś w grupie ryzyka zachorowania na cukrzycę bądź masz stwierdzony stan przedcukrzycowy i zaproponuje Ci bezpłatne wykonanie badania stężenia glukozy we krwi, prosimy, Droga Pacjentko i Drogi Pacjencie, byś przyjął/ęła skierowanie i zrealizował/a badanie – możliwe, że w ten sposób pomożemy Ci zapobiec wystąpieniu groźnych powikłań nieleczonej cukrzycy.

Okiem stomatologa

Znacząca część powikłań cukrzycy dotyczy małych i dużych naczyń krwionośnych: mikro- i makroangiopatii. W związku z tym w przebiegu cukrzycy mamy bardzo często do czynienia ze zmianami w obrębie tkanek i struktur jamy ustnej: błony śluzowej jamy ustnej, zębów i tkanek je bezpośrednio otaczających, czyli przyzębia brzeżnego (kości żuchwy i szczęki, cementu korzeni zębów, ozębnej – przestrzeni pomiędzy korzeniami zębów a kością, dziąseł).
Niejednokrotnie dochodzi do:

  • wzrostu frekwencji próchnicy zębów z powodu zaburzeń w higienie jamy ustnej – zwłaszcza okolic przyszyjkowych,
  • zmniejszone] ilości wydzielanej śliny wraz ze wzrostem jej lepkości i nieprzyjemnym, acetonowym zapachem z ust
  • spadku sprawności systemów immunologicznych prowadzącego do bakteremii – stanu zwiększonej liczby drobnoustrojów, który wymknął się spod kontroli. W trakcie jej przebiegu zmniejsza się, fizjologicznie zależne od stężenia insuliny, pobieranie glukozy wraz ze wzrostem oporności na jej działanie,
  • hiperglikemii, insulinoporności/hiperinsulinemii – wywołujących zwiększoną, następczą syntezę mediatorów zapalnych (cytokin) które drogą krwi dopływają do różnych struktur i narządów organizmu (serce, nerki, wątroba, oczy).

Wyróżniane są dwa główne typy cukrzycy: typu I (cukrzyca młodocianych) insulinozależna, oraz typu II (cukrzyca dorosłych), niezależna od insuliny. Sugeruje się, że typ cukrzycy nie ma bezpośredniego przełożenia na fakt zaawansowania zmian w obrębie tkanek przyzębia, ma natomiast wpływ na ich stopień uszkodzenia ze względu na długość trwania choroby, do całkowitej utraty uzębienia włącznie.
Osoby chore na cukrzycę niejednokrotnie cierpią z powodu:

  • głębszych kieszonek przyzębnych,
  • samoistnego lub sprowokowanego krwawienia z dziąseł, np. przy myciu zębów,
  • zmiany konsystencji i kolorytu dziąseł, na skutek toczącego się, aktywnego stanu zapalnego przyzębia,
  • halitosis (nieprzyjemny zapach z ust),
  • przyspieszonego odkładania się kamienia nazębnego,
  • uczucia suchości jamy ustnej, które może wynikać ze zmniejszonej sekrecji gruczołów ślinowych i/lub może być sprowokowane równoczesną infekcją grzybiczą.

Oprócz widocznych zmian w przyzębiu brzeżnym, może także dochodzić do występowania patologii w obrębie błony śluzowej jamy ustnej: warg i kątów ust, -policzków, powierzchniowego zapalenia języka wraz z jego pieczeniem, podniebienia twardego i miękkiego, dna jamy ustnej.

Przewlekła, ciężka, uogólniona choroba przyzębia u diabetyka z cukrzycą typu II. W obrębie zębów dolnych – złogi biofilmu bakteryjnego. Widoczne pozostawione zgorzelinowe korzenie zębów.

 

Zmiany o charakterze grzybiczym w obrębie kątów ust u diabetyczki z cukrzycą typu II.

 

Niejednokrotnie zwraca się również uwagę na częstsze występowanie leukoplakii i liszaja płaskiego (liszaj Wilsona), manifestujących się zwiększonym rogowaceniem błony śluzowej jamy ustnej. Obniżona odporność, niedobory witamin (zwłaszcza z grupy B) kwaśny odczyn tkanek, zmniejszona ilość śliny sprzyjają rozwojowi drożdżaków, które w zmienionym środowisku jamy ustnej często stają się patogenami prowadzącymi do kandydozy jamy ustnej i zapalenia kątów ust.

Zapraszamy do naszego gabinetu, tam dowiesz się więcej, jak również otrzymasz adresy placówek wykonujących darmowe badania.

21 marca 2017

Dodaj komentarz

Stomatolog z Bydgoszczy prosi o komentarz ;-)