Nasza mała pacjentka znalazła chwilę na twórczość i zostawiła nam takie piękne dzieło. 💛
Chyba czas zrobić w gabinecie małą galerię sztuki — ściany już czekają! 😄

Artykuł Na tablicy w gabinecie… pochodzi z serwisu Stomatolog Bydgoszcz - Blask Uśmiechu.

instagram.com/reels/Dckw7bKIa0x

instagram.com/reels/DcX7dQfo-ry

instagram.com/reels/DbQa7DModJU

instagram.com/reels/Dae-qTEod7S

Całkiem sporo powodów, żeby nitkowanie weszło w codzienny nawyk. 😏🦷

Szczoteczka robi swoje. Nitka robi resztę!

Przy okazji – ta ciemna nitka jest wyjątkowo smaczna. Sprawi wiele radości wielbicielom czekolady 😉

Artykuł Myślisz, że sama szczoteczka dokładnie wyczyści zęby? pochodzi z serwisu Stomatolog Bydgoszcz - Blask Uśmiechu.

A przestrzenie między zębami: „No nie do końca…” 😂

To właśnie tam potrafią ukrywać się resztki, do których szczoteczka zwyczajnie nie dociera.
Poniższa animacja trochę przesadza, ale dobrze pokazuje, dlaczego nić dentystyczna naprawdę ma co robić.

instagram.com/reels/DbFSdsvNx_1

Kilka ruchów nitką i można wyciągnąć całkiem niezłą „kolekcję”. 😅

Szczoteczka + czyszczenie przestrzeni międzyzębowych = dużo lepszy duet niż sama szczoteczka.

Artykuł Warto nitkować pochodzi z serwisu Stomatolog Bydgoszcz - Blask Uśmiechu.

I druga ważna rzecz – liczy się nie tylko pasta, ale przede wszystkim technika szczotkowania. Zamiast mocno szorować zęby na boki, szczoteczkę warto prowadzić delikatnie i dokładnie, zwracając uwagę również na okolice przy dziąsłach.

Ten krótki filmik pokazuje najważniejsze złe i dobre momenty w czasie szczotkowania, polecamy!
instagram.com/reels/DMIlMyXItXo

Warto również zmienić szczoteczkę na tą z miękkim włosiem, jest ono wystarczające, a uchronisz szkliwo zębów. Szkliwo jest bardzo twarde. Jednakże, jeśli systematycznie dociskasz szczoteczkę zbyt mocno lub wykonujesz nieprawidłowe ruchy szczoteczką, to jesteś w stanie uszkodzić szkliwo, czyli zniszczyć ochronę swojego zęba.

Przy szczotkowaniu zębów naprawdę nie chodzi o to, żeby było dużo piany i żeby było intensywnie i bardzo mocno. Ma być dokładnie, regularnie i delikatnie!

Artykuł Więcej pasty nie znaczy lepiej! pochodzi z serwisu Stomatolog Bydgoszcz - Blask Uśmiechu.

O tym, że sen jest potrzebny dla zdrowia, nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Po źle przespanej nocy trudniej się skoncentrować, jesteśmy bardziej rozdrażnieni, mamy mniej energii i najchętniej zaczęlibyśmy dzień od bardzo dużej kawy.

Ale niewyspanie może mieć konsekwencje, których nie zauważymy od razu. Jedną z nich jest gorsza kondycja jamy ustnej, a szczególnie dziąseł i tkanek otaczających zęby.

Okazuje się, że jakość snu, odporność organizmu i stan dziąseł są ze sobą bardziej powiązane, niż mogłoby się wydawać.

Sen to nie jest „wyłączenie organizmu”

Podczas snu nasze ciało wcale nie przestaje pracować. Wręcz przeciwnie – właśnie wtedy zachodzi wiele procesów związanych z regeneracją, pracą układu odpornościowego, gospodarką hormonalną czy kontrolowaniem reakcji zapalnych.

Można powiedzieć, że noc jest dla organizmu czasem porządków i napraw.

Jeżeli regularnie śpimy zbyt krótko albo nasz sen jest bardzo słabej jakości – często się wybudzamy, długo nie możemy zasnąć lub rano wstajemy równie zmęczeni, jak wieczorem – te procesy regeneracyjne mogą przebiegać mniej sprawnie.

I właśnie tutaj pojawia się związek ze zdrowiem jamy ustnej.

Badania wskazują, że zaburzenia snu mogą wpływać między innymi na funkcjonowanie układu odpornościowego oraz regulację procesów zapalnych. To istotne również z punktu widzenia chorób dziąseł i przyzębia.

Niewyspanie a odporność

Nasza jama ustna przez cały czas jest zamieszkana przez ogromną liczbę mikroorganizmów. I jest to całkowicie normalne.

Problem zaczyna się wtedy, kiedy równowaga zostaje zaburzona, na przykład wskutek nagromadzenia płytki bakteryjnej, niedostatecznej higieny lub innych czynników sprzyjających stanom zapalnym.

W zdrowym organizmie układ odpornościowy cały czas pilnuje tej równowagi. Jeśli jednak jesteśmy przez dłuższy czas niewyspani, funkcjonowanie mechanizmów odpornościowych może się zmieniać.

Przewlekłe zaburzenia snu wiąże się między innymi ze zmianami aktywności komórek odpornościowych oraz zwiększoną aktywnością niektórych procesów zapalnych. Badacze zwracają uwagę m.in. na cytokiny prozapalne takie jak IL-6 czy TNF-α, które odgrywają rolę również w rozwoju chorób przyzębia.

W praktyce oznacza to, że organizmowi może być trudniej utrzymywać stan zapalny w ryzach.

A dziąsła są jedną z tych tkanek, w których przewlekły stan zapalny potrafi rozwijać się bardzo niepozornie.

Krwawiące dziąsła? Organizm daje sygnał

Pierwsze objawy problemów z dziąsłami łatwo zignorować.

Odrobina krwi podczas szczotkowania?

„Pewnie za mocno szczotkowałem”.

Lekko zaczerwienione dziąsło?

„Może coś podrażniłem jedzeniem”.

Delikatna opuchlizna?

„Samo przejdzie”.

Oczywiście jednorazowe podrażnienie rzeczywiście może być zupełnie niegroźne. Jeśli jednak krwawienie, zaczerwienienie lub obrzęk powtarzają się regularnie, warto zwrócić na nie uwagę.

Krwawienie podczas szczotkowania bardzo często jest jednym z objawów zapalenia dziąseł. Najczęstszą przyczyną pozostaje płytka bakteryjna, której bakterie wywołują miejscową reakcję zapalną.

Sen nie zastąpi więc szczoteczki, nitki, szczoteczek międzyzębowych ani profesjonalnej higienizacji.

Może jednak wpływać na to, jak organizm radzi sobie ze stanem zapalnym i regeneracją tkanek.

Jeżeli dodamy do siebie niedokładną higienę, stres, palenie papierosów, niewłaściwą dietę i chroniczne niewyspanie, otrzymujemy zestaw czynników zdecydowanie niesprzyjających zdrowiu dziąseł.

Dlaczego drobne podrażnienia mogą goić się gorzej?

Dziąsła są codziennie narażone na niewielkie urazy. Może do nich dojść podczas szczotkowania, nitkowania, jedzenia twardych produktów czy wskutek obecności kamienia nazębnego.

Zdrowa tkanka zazwyczaj radzi sobie z takimi mikrouszkodzeniami bardzo dobrze.

Do sprawnej regeneracji organizm potrzebuje jednak odpowiednich warunków – a jednym z nich jest właśnie sen.

To podczas nocnego odpoczynku zachodzą liczne procesy regeneracyjne. Kiedy przez wiele kolejnych nocy śpimy niewystarczająco, organizm znajduje się w stanie większego obciążenia fizjologicznego.

Dlatego niedobór snu może być jednym z elementów powodujących, że drobne podrażnienia i miejscowe stany zapalne ustępują wolniej.

Nie należy jednak wyciągać z tego wniosku, że każde krwawienie dziąseł jest skutkiem niewyspania. Jeśli dziąsła krwawią regularnie, trzeba przede wszystkim znaleźć przyczynę – najczęściej podczas badania stomatologicznego lub periodontologicznego.

Od zapalenia dziąseł do chorób przyzębia

I tutaj dochodzimy do najważniejszej kwestii.

Zapalenie dziąseł i zapalenie przyzębia to nie to samo.

Zapalenie dziąseł jest początkowym, zazwyczaj odwracalnym stanem zapalnym. Dziąsła mogą być zaczerwienione, obrzęknięte, tkliwe oraz krwawić podczas szczotkowania.

Jeśli przyczyna zostanie odpowiednio wcześnie usunięta – przede wszystkim poprzez poprawę higieny oraz profesjonalne usunięcie złogów – stan dziąseł może wrócić do normy.

Znacznie poważniejszym problemem jest zapalenie przyzębia, potocznie nazywane czasem paradontozą.

W takim przypadku proces chorobowy obejmuje głębiej położone tkanki utrzymujące ząb w kości. Z czasem może prowadzić do utraty kości, powstawania kieszonek przyzębnych, odsłaniania szyjek zębowych, ruchomości zębów, a w zaawansowanych przypadkach nawet do ich utraty.

Co ma do tego sen?

Coraz więcej badań wskazuje na związek pomiędzy gorszym snem a gorszym stanem przyzębia. Przykładowo metaanaliza obejmująca ponad 100 tysięcy osób wykazała związek pomiędzy snem krótszym niż 7 godzin a częstszym występowaniem chorób przyzębia. Inne analizy wskazywały szczególnie na bardzo krótki sen – około 5 godzin lub mniej.

Trzeba jednak pamiętać o ważnym zastrzeżeniu: większość dostępnych badań ma charakter obserwacyjny. Oznacza to, że możemy mówić o związku, ale nie możemy stwierdzić, że samo niewyspanie bezpośrednio powoduje zapalenie przyzębia.

Najnowsze przeglądy badań również wskazują, że zależność pomiędzy zaburzeniami snu a chorobami przyzębia jest prawdopodobna, ale wyniki poszczególnych badań nie są identyczne, a na zdrowie dziąseł wpływa wiele innych czynników.

Jest jeszcze jeden problem: kiedy jesteśmy zmęczeni, mniej nam się chce

To banalne, ale bardzo ważne.

Wyobraźmy sobie wieczór po wyjątkowo ciężkim dniu. Jest późno, oczy same się zamykają i ostatnią rzeczą, o której marzymy, jest dokładne, dwuminutowe szczotkowanie zębów, czyszczenie przestrzeni międzyzębowych i płukanie irygatora.

Łatwo wtedy pomyśleć:

„Dzisiaj tylko szybko wyszczotkuję”.

Albo jeszcze gorzej:

„Jeden wieczór bez mycia niczego nie zmieni”.

Jeżeli zdarza się to raz na kilka miesięcy – faktycznie nie jest to tragedia. Jeśli jednak permanentne zmęczenie powoduje, że wieczorna higiena regularnie staje się coraz bardziej pobieżna, zaczyna powstawać problem.

Na zębach pozostaje więcej płytki bakteryjnej, a bakterie mają doskonałe warunki do działania.

Niewyspanie może więc oddziaływać na zdrowie jamy ustnej nie tylko poprzez procesy biologiczne, ale również poprzez nasze zachowanie.

Zmęczony człowiek częściej zaniedbuje wieczorną higienę, może gorzej się odżywiać, częściej sięgać po przekąski i słodkie napoje czy ratować się kolejnymi filiżankami kawy.

Dziąsła nie potrzebują tylko dobrej szczoteczki

O zdrowiu jamy ustnej często myślimy bardzo mechanicznie:

dobra szczoteczka + pasta + nitka = zdrowe zęby.

Oczywiście higiena jest absolutną podstawą i nic jej nie zastąpi. Jednak jama ustna jest częścią całego organizmu.

Na kondycję dziąseł wpływają także między innymi palenie papierosów, cukrzyca, dieta, stres, ogólny stan zdrowia, przyjmowane leki oraz funkcjonowanie układu odpornościowego.

I właśnie do tej listy warto dopisać również sen.

Nie chodzi o to, że jedna nieprzespana noc spowoduje zapalenie przyzębia. Tak to nie działa.

Problemem może być przede wszystkim długotrwały niedobór snu lub przewlekle zła jego jakość. Badania dotyczące snu i zdrowia jamy ustnej wskazują, że zbyt krótki lub zaburzony sen może wiązać się z gorszą kondycją przyzębia, choć nadal potrzebujemy kolejnych dobrze zaprojektowanych badań, żeby dokładnie określić charakter tej zależności.

Co możemy zrobić dla naszych dziąseł?

Podstawy są zaskakująco proste.

Dbajmy o dokładne szczotkowanie zębów rano i wieczorem, pamiętajmy o przestrzeniach między zębami i regularnie wykonujmy profesjonalną higienizację.

Nie ignorujmy krwawienia dziąseł. Jeśli pojawia się często, warto skonsultować się ze stomatologiem lub higienistką zamiast czekać, aż problem stanie się poważniejszy.

I wreszcie – wysypiajmy się.

Nie jako zamiennik leczenia czy higieny, ale jako jeden z elementów dbania o zdrowie całego organizmu.

Jeżeli od wielu tygodni śpimy po kilka godzin, budzimy się niewyspani albo mamy wrażenie, że pomimo odpowiedniej długości snu w ogóle nie odpoczywamy, warto poszukać przyczyny.

Bo dobry sen to nie luksus.

To jeden z podstawowych mechanizmów pozwalających organizmowi prawidłowo funkcjonować, regenerować się i kontrolować procesy zapalne.

A korzystają na tym również nasze dziąsła.

Zapamiętaj

Niewyspanie samo w sobie nie oznacza, że zachorujemy na paradontozę. Jednak przewlekle zła jakość snu może niekorzystnie wpływać na odporność i procesy zapalne organizmu, utrudniać regenerację oraz pośrednio sprzyjać zaniedbaniom higieny jamy ustnej.

Dlatego jeżeli chcemy długo cieszyć się zdrowymi zębami i dziąsłami, warto pamiętać nie tylko o szczoteczce i regularnych wizytach u dentysty.

Czasami najlepsze, co możemy zrobić dla zdrowia, jest bardzo proste:

umyć dokładnie zęby i porządnie się wyspać.

Artykuł Niewyspanie widać także w jamie ustnej pochodzi z serwisu Stomatolog Bydgoszcz - Blask Uśmiechu.

Czy oznacza to, że każdy ubytek próchnicowy zagraża sercu? Nie. Ale jest to kolejny dobry powód, żeby nie odkładać leczenia zębów miesiącami czy latami.

Jak bakterie wydostają się z jamy ustnej?

Próchnica zaczyna się niewinnie. Bakterie obecne w płytce nazębnej wykorzystują cukry z pożywienia i produkują kwasy, które stopniowo osłabiają szkliwo.

Jeżeli ubytek nie zostanie wyleczony, może stawać się coraz głębszy. Z czasem bakterie mogą dotrzeć do miazgi zęba, a następnie do tkanek znajdujących się wokół jego korzenia. Mogą wtedy pojawić się ból, obrzęk, ropień albo przewlekły stan zapalny.

W takich warunkach bakterie mogą uzyskać dostęp do naczyń krwionośnych i pojawić się we krwi. Taką sytuację nazywamy bakteriemią.

Co ciekawe, krótkotrwała bakteriemia może pojawiać się również podczas zwykłych codziennych czynności, takich jak szczotkowanie czy nitkowanie zębów. U osób ze zdrową jamą ustną organizm zazwyczaj bardzo szybko sobie z tym radzi. Problem staje się istotniejszy, gdy w jamie ustnej utrzymuje się przewlekły stan zapalny.

A gdzie w tym wszystkim serce?

Bakterie, które znajdą się w krwiobiegu, mogą wraz z krwią przemieszczać się po organizmie.

U większości zdrowych osób nie kończy się to żadnymi poważnymi konsekwencjami. Szczególną ostrożność powinny jednak zachować osoby z określonymi chorobami serca, zwłaszcza dotyczących zastawek.

W sprzyjających warunkach bakterie mogą osiedlić się na wsierdziu lub zastawkach serca i doprowadzić do infekcyjnego zapalenia wsierdzia. Jest to rzadka, ale poważna choroba, która zazwyczaj wymaga leczenia dożylnymi antybiotykami, a w części przypadków również leczenia operacyjnego.

Czy próchnica powoduje choroby serca?

Tu warto postawić bardzo wyraźną granicę.

Nie możemy powiedzieć, że zwykła próchnica automatycznie prowadzi do choroby serca. To byłoby zbyt duże uproszczenie.

Wiemy natomiast, że bakterie z jamy ustnej mogą przedostawać się do krwi, a utrzymywanie dobrego zdrowia jamy ustnej jest jednym z elementów ograniczania ryzyka infekcyjnego zapalenia wsierdzia, szczególnie u osób należących do grup podwyższonego ryzyka.

Dlatego zamiast myśleć: „próchnica = chore serce”, lepiej zapamiętać:

nieleczone infekcje i przewlekłe stany zapalne w jamie ustnej nie są obojętne dla całego organizmu.

Kto powinien szczególnie uważać?

Szczególną grupę stanowią m.in. osoby:

• ze sztuczną zastawką serca lub materiałem użytym do jej naprawy,
• po przebytym infekcyjnym zapaleniu wsierdzia,
• z niektórymi wrodzonymi wadami serca,
• po przeszczepie serca, jeśli występują określone nieprawidłowości zastawkowe.

U takich pacjentów przed niektórymi zabiegami stomatologicznymi lekarz może zalecić profilaktyczne zastosowanie antybiotyku. Nie oznacza to jednak, że antybiotyk powinien dostawać każdy pacjent z chorobą serca ani że należy przyjmować go przed każdą wizytą u dentysty. Aktualne zalecenia ograniczają profilaktykę do konkretnych grup pacjentów i konkretnych zabiegów.

Dlatego jeśli masz chorobę serca, sztuczną zastawkę albo wcześniej wystąpiło u Ciebie zapalenie wsierdzia, zawsze poinformuj o tym stomatologa.

Co można zrobić?

Na szczęście profilaktyka jest bardzo zwyczajna:

• dokładnie szczotkować zęby dwa razy dziennie,
• regularnie oczyszczać przestrzenie między zębami,
• leczyć próchnicę, zanim stanie się głęboka,
• nie ignorować krwawienia dziąseł,
• regularnie usuwać kamień i osad,
• zgłaszać się na przeglądy stomatologiczne,
• nie czekać z bolącym lub zakażonym zębem aż „samo przejdzie”.

Dobra higiena jamy ustnej i regularna opieka stomatologiczna są szczególnie ważne właśnie dlatego, że codzienny kontakt organizmu z bakteriami jamy ustnej ma znacznie większe znaczenie niż pojedyncza wizyta u stomatologa.

Ząb to nie osobna część organizmu

Łatwo pomyśleć: „To tylko jeden ząb. Zrobię go później”.

Ale z biologicznego punktu widzenia jama ustna jest częścią całego organizmu, z własną siecią naczyń krwionośnych i tkanek. Jeśli przez długi czas utrzymuje się w niej infekcja lub przewlekły stan zapalny, nie warto tego lekceważyć.

Zdrowe zęby to więc nie tylko brak bólu i ładny uśmiech. To również jeden z elementów dbania o zdrowie całego organizmu – także serca.

Artykuł Mały ząb – duża sprawa, czyli jak bakterie z chorego zęba mogą trafić do serca pochodzi z serwisu Stomatolog Bydgoszcz - Blask Uśmiechu.

Możemy zaciskać zęby, napinać mięśnie żuchwy albo przez dłuższy czas utrzymywać żuchwę w nienaturalnej pozycji – często zupełnie nie zdając sobie z tego sprawy.

Współczesne definicje rozróżniają bruksizm podczas snu oraz bruksizm w czasie czuwania. W przypadku tego drugiego zachowania mogą obejmować między innymi powtarzający się lub utrzymujący kontakt zębów, zaciskanie oraz napinanie czy wysuwanie żuchwy.

Nie tylko zgrzytanie. To ważne, ponieważ wiele osób jest przekonanych:
„Nie zgrzytam zębami, więc bruksizm mnie nie dotyczy”.
Niekoniecznie.

Wyobraźmy sobie zwykły dzień w pracy. Skupiamy się na komputerze, prowadzimy samochód, odpowiadamy na trudnego maila albo spieszymy się z wykonaniem jakiegoś zadania. Po pewnym czasie możemy zauważyć, że zęby są mocno zaciśnięte, a mięśnie twarzy i żuchwy napięte.

Takie zachowania wykonywane przez wiele godzin mogą mieć znaczenie kliniczne, nawet jeśli nie towarzyszy im charakterystyczne zgrzytanie.

Co ciekawe, sam bruksizm nie jest obecnie traktowany po prostu jako jedna konkretna choroba. To aktywność mięśni żucia, której znaczenie zależy między innymi od jej nasilenia oraz od tego, czy powoduje niekorzystne konsekwencje.

Jakie objawy mogą sugerować bruksizm?

Pacjent często nie zauważa momentu zaciskania zębów. Do gabinetu trafia natomiast z jego możliwymi konsekwencjami.

Niepokój powinny wzbudzić szczególnie:

• częste uczucie napięcia lub zmęczenia mięśni szczęki i żuchwy,
• ból okolicy żuchwy, policzków lub skroni,
• poranne uczucie „zmęczonej szczęki”,
• nadmierne starcie powierzchni zębów,
• pęknięcia lub uszkodzenia zębów i odbudów protetycznych,
• nadwrażliwość zębów,
• zauważalne zaciskanie zębów w ciągu dnia,
• informacja od partnera, że podczas snu słychać zgrzytanie.

Bruksizm może współwystępować również z dolegliwościami w obrębie mięśni żucia i stawów skroniowo-żuchwowych, dlatego jego ocena powinna obejmować nie tylko same zęby. Współczesne podejście diagnostyczne uwzględnia objawy zgłaszane przez pacjenta, badanie kliniczne, możliwe konsekwencje oraz — w wybranych sytuacjach — badania instrumentalne.

Bruksizm dzienny — spróbuj złapać się na gorącym uczynku

W przypadku bruksizmu występującego w ciągu dnia bardzo ważna jest samoobserwacja.

Warto kilka razy dziennie zadać sobie proste pytanie:

Co w tej chwili robi moja szczęka?
Czy zęby są zaciśnięte?
Czy żuchwa jest napięta?
Czy mięśnie policzków są rozluźnione?

W spoczynku nie potrzebujemy przecież zaciskać zębów. Uświadomienie sobie tego zachowania jest jednym z elementów postępowania w bruksizmie dziennym. Do badania takich zachowań wykorzystuje się nawet metody polegające na wielokrotnym pytaniu pacjenta w ciągu dnia o aktualne położenie żuchwy i napięcie mięśni.

Skąd bierze się bruksizm?

Tutaj nie ma jednej odpowiedzi.

Bruksizm jest zjawiskiem złożonym, dlatego sprowadzenie całego problemu wyłącznie do stresu byłoby zbyt dużym uproszczeniem. Czynniki psychospołeczne mogą mieć znaczenie szczególnie w przypadku zachowań występujących w ciągu dnia, ale u konkretnego pacjenta trzeba brać pod uwagę znacznie szerszy obraz.

Dlatego równie ważne jak zauważenie samego zaciskania jest ustalenie, kiedy ono występuje, jak często się pojawia i jakie powoduje konsekwencje.

Leczenie bruksizmu – nie zawsze wystarczy szyna

1. Rozmowa – Pierwszym krokiem może być po prostu zrozumienie problemu.

Pacjent powinien nauczyć się zauważać momenty zaciskania zębów i nadmiernego napinania mięśni. W przypadku bruksizmu dziennego samo zwiększenie świadomości własnych zachowań może być istotnym elementem terapii.

Czasami pomocne są proste przypomnienia w telefonie: „Rozluźnij szczękę”, dzięki którym kilka razy w ciągu dnia możemy skontrolować napięcie mięśni.

2. Fizjoterapia – Jeżeli pojawiają się dolegliwości ze strony mięśni żucia lub okolicy stawów skroniowo-żuchwowych, jednym z elementów postępowania może być odpowiednio dobrana fizjoterapia.

Jej zakres powinien zależeć od problemu konkretnego pacjenta, a terapia nie powinna być prowadzona według jednego schematu dla wszystkich.

3. Szyna – Jednym z najlepiej znanych pacjentom sposobów postępowania jest szyna zgryzowa, często nazywana szyną relaksacyjną.

Trzeba jednak pamiętać o bardzo ważnej rzeczy: szyna nie jest magicznym wyłącznikiem bruksizmu.

Może między innymi chronić zęby i wykonane odbudowy przed skutkami przeciążeń. Badania nad wpływem różnych szyn na samą aktywność bruksizmu dają bardziej zróżnicowane wyniki, dlatego jej zastosowanie powinno wynikać z indywidualnej diagnozy.

4. Wsparcie psychologiczne – Jeżeli w danym przypadku duże znaczenie mają stres, napięcie emocjonalne, lęk lub utrwalone zachowania związane z zaciskaniem zębów, pomocne może być również postępowanie psychologiczne lub psychoterapia.

Nie oznacza to oczywiście, że „bruksizm jest tylko w głowie”. Chodzi o znalezienie i ograniczenie czynników, które u konkretnej osoby mogą nasilać problem.

5.  Leczenie farmakologiczne – W wybranych przypadkach lekarz może rozważyć także leczenie farmakologiczne. Nie jest to jednak rozwiązanie, które powinno być stosowane samodzielnie „na bruksizm” bez wcześniejszej diagnostyki.

Dobór leczenia zależy od rodzaju bruksizmu, objawów, innych chorób oraz przyjmowanych leków, dlatego decyzję zawsze należy pozostawić lekarzowi.

Dlaczego warto zareagować wcześniej?

Jeżeli zaciskanie lub zgrzytanie jest nasilone, przez lata może prowadzić do coraz większych problemów ze strony zębów i wykonywanych odbudów, a u części pacjentów również do dolegliwości bólowych.

Wcześniejsze rozpoznanie pozwala przede wszystkim znaleźć przyczynę dolegliwości i dobrać postępowanie do konkretnej osoby, zamiast dopiero później naprawiać jego skutki.

Dlatego jeśli rano budzisz się z napiętą szczęką, zauważasz, że w czasie pracy często zaciskasz zęby, bolą Cię mięśnie twarzy albo stomatolog zwraca uwagę na nietypowe starcie zębów — warto to sprawdzić.

Bo bruksizm nie zawsze słychać. Czasami trzeba najpierw nauczyć się go zauważać.

Artykuł Bruksizm to nie tylko zgrzytanie zębami pochodzi z serwisu Stomatolog Bydgoszcz - Blask Uśmiechu.

Jedną ze specjalistycznych past dostępnych na rynku jest SeptOral Profilactic, produkowana przez polską firmę Avec Pharma Sp. z o.o. Jej formuła została opracowana z myślą zarówno o zębach, jak i o tkankach otaczających zęby, dlatego znajdziemy w niej kilka składników stosowanych w profilaktyce problemów z dziąsłami.

Co zawiera pasta SeptOral Profilactic?

To właśnie skład odróżnia ją od wielu standardowych past przeznaczonych przede wszystkim do codziennej ochrony przed próchnicą.

Chlorheksydyna
SeptOral Profilactic zawiera 0,05% chlorheksydyny (CHX). Jest to substancja o działaniu antyseptycznym, dobrze znana w stomatologii. Pomaga ograniczać rozwój drobnoustrojów i powstawanie płytki nazębnej.

Obecność chlorheksydyny sprawia, że pasta może być szczególnie interesująca u osób mających skłonność do zapalenia i krwawienia dziąseł lub problem z utrzymaniem odpowiedniej kontroli płytki bakteryjnej.

Warto jednak pamiętać, że preparaty zawierające chlorheksydynę nie powinny zastępować prawidłowego szczotkowania oraz oczyszczania przestrzeni międzyzębowych. To mechaniczne usuwanie płytki nazębnej pozostaje podstawą zdrowia dziąseł.

Mleczan glinu
Mleczan glinu wykazuje właściwości ściągające. Jest składnikiem stosowanym w preparatach przeznaczonych dla osób ze skłonnością do krwawienia i podrażnienia dziąseł. Według producenta ma również wspomagać ochronę przed tworzeniem się kamienia nazębnego.

Kwas hialuronowy
Kwas hialuronowy kojarzymy najczęściej z kosmetologią, ale znalazł on zastosowanie również w produktach stomatologicznych. W jamie ustnej wspiera naturalne procesy związane z regeneracją dziąseł i błony śluzowej, dlatego jest częstym składnikiem preparatów przeznaczonych do pielęgnacji podrażnionych tkanek.

Tauryna
Tauryna pełni w formule funkcję antyoksydacyjną. Producent wskazuje na jej udział w neutralizowaniu wolnych rodników związanych z procesami zapalnymi występującymi w obrębie dziąseł.

Cytrynian cynku
Kolejnym składnikiem jest cytrynian cynku, stosowany w celu ograniczania odkładania się kamienia nazębnego. Trzeba jednak pamiętać, że żaden składnik pasty nie jest w stanie usunąć kamienia, który już znajduje się na zębach – taki kamień wymaga profesjonalnego usunięcia podczas zabiegu higienizacji.

Fluor
Pasta zawiera również fluor w stężeniu 1000 ppm, którego zadaniem jest wzmacnianie szkliwa i ochrona zębów przed próchnicą.

I tutaj warto zwrócić uwagę na jeden szczegół.

W aktualnych zaleceniach dotyczących profilaktyki próchnicy u osób dorosłych powszechnie rekomendowane są pasty zawierające około 1350–1500 ppm fluoru. SeptOral Profilactic zawiera go mniej – 1000 ppm.

Nie oznacza to, że pasta jest „zła”. Pokazuje natomiast, że jej głównym wyróżnikiem jest kompleksowe działanie ukierunkowane na dziąsła i kontrolę płytki nazębnej, a nie wysoka zawartość fluoru.

Dla kogo SeptOral Profilactic może być dobrym wyborem?

Pastę warto rozważyć przede wszystkim u osób, które:

• mają skłonność do krwawienia dziąseł,
• obserwują zaczerwienienie lub podrażnienie dziąseł,
• mają problem z szybko odkładającą się płytką nazębną,
• wymagają szczególnej troski o stan przyzębia,
• są w trakcie lub po leczeniu periodontologicznym – jeśli takie stosowanie zaleci lekarz lub higienistka.

Producent określa SeptOral Profilactic jako pastę przeznaczoną do codziennej higieny jamy ustnej. Produkt jest dostępny w opakowaniu 100 ml.

Czy pastę z chlorheksydyną można stosować bez ograniczeń?

Tu warto zachować rozsądek.

Chlorheksydyna jest bardzo przydatnym składnikiem preparatów stomatologicznych, jednak przy jej stosowaniu mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak przejściowe przebarwienia zębów lub języka, zmiana odczuwania smaku czy podrażnienie błony śluzowej.

Dlatego szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania produktów z CHX dobrze jest skonsultować się ze swoim stomatologiem lub higienistką i ustalić, czy taki preparat rzeczywiście odpowiada naszym potrzebom.

Nie każda osoba potrzebuje pasty antyseptycznej na stałe. Aktualne wytyczne periodontologiczne podkreślają również, że najważniejszą metodą kontroli płytki nazębnej pozostaje dokładne szczotkowanie oraz oczyszczanie przestrzeni między zębami, a dodatkowe substancje antyseptyczne należy traktować jako uzupełnienie właściwej higieny.

Krwawienie dziąseł? Sama zmiana pasty może nie wystarczyć

To szczególnie ważne.

Jeśli podczas szczotkowania regularnie pojawia się krew, nie należy ograniczać się do zakupu pasty „na krwawiące dziąsła”. Krwawienie może świadczyć o obecności stanu zapalnego związanego z zalegającą płytką i kamieniem nazębnym.

Pasta może wspomóc codzienną pielęgnację, ale nie usunie kamienia nazębnego i nie zastąpi profesjonalnej higienizacji ani leczenia periodontologicznego, jeżeli jest ono potrzebne.

Dlatego powtarzające się krwawienie dziąseł jest dobrym powodem, aby zgłosić się na kontrolę.

SeptOral Profilactic – czy warto?

SeptOral Profilactic ma ciekawy skład skierowany przede wszystkim do osób, które poza ochroną zębów przed próchnicą chcą zadbać także o dziąsła i ograniczenie powstawania płytki nazębnej.

Połączenie chlorheksydyny, mleczanu glinu, kwasu hialuronowego, tauryny, cytrynianu cynku i fluoru sprawia, że jest to produkt wyraźnie ukierunkowany na pielęgnację jamy ustnej u osób ze skłonnością do problemów z dziąsłami.

Trzeba jednak pamiętać o jednej zasadzie: nawet najlepsza pasta jest tylko jednym z elementów profilaktyki.

Zdrowe zęby i dziąsła wymagają przede wszystkim dokładnego szczotkowania dwa razy dziennie, regularnego oczyszczania przestrzeni międzyzębowych oraz systematycznych kontroli i profesjonalnej higienizacji w gabinecie stomatologicznym.

Pasta jest dostępna w naszym gabinetowym sklepiku.

Artykuł Pasta do zębów nie tylko przeciw próchnicy pochodzi z serwisu Stomatolog Bydgoszcz - Blask Uśmiechu.

HSPM (Hypomineralised Second Primary Molars)

Takie szkliwo jest słabsze i bardziej porowate, dlatego może łatwiej się kruszyć, powodować nadwrażliwość i zwiększać ryzyko próchnicy.

Dlaczego warto zwrócić na HSPM uwagę?

Ponieważ może ono wskazywać na większe ryzyko wystąpienia MIH, czyli hipomineralizacji pierwszych trzonowców stałych, a czasem również siekaczy. U dzieci z HSPM prawdopodobieństwo MIH jest około 5 razy większe – choć nie oznacza to, że MIH na pewno się pojawi.

Dlatego warto działać wcześniej:
zadbać o intensywną profilaktykę, kontrolować nadwrażliwość i próchnicę oraz uważnie obserwować stałe „szóstki” już od początku ich wyrzynania. 🦷

Artykuł HSPM – ważny sygnał ostrzegawczy pochodzi z serwisu Stomatolog Bydgoszcz - Blask Uśmiechu.

Poniższa animacja pięknie pokazuje budowę anatomiczną oraz jak pracują mięśnie i stawy podczas żucia.
instagram.com/reels/DbJpREQtz5q

Dlatego podczas jedzenia starajmy się świadomie korzystać z obu stron uzębienia. Równomierna praca to mniejsze obciążenie dla mięśni i stawów skroniowo-żuchwowych.
 
Regularne jednostronne żucie jest traktowane jako czynnik mogący nasilać przeciążenie układu żucia, ale nie oznacza, że samo w sobie u każdego „zniszczy stawy”. Dlatego bezpieczniej mówić o zwiększonym ryzyku przeciążenia i dolegliwości.

Artykuł Dlaczego warto gryźć obiema stronami żebów? pochodzi z serwisu Stomatolog Bydgoszcz - Blask Uśmiechu.